UITGANGSPUNTEN:
 

Eigenaardig dat Freud en Jung bij velen bekend zijn en dat hun tijdgenoot Alfred Adler dat nauwelijks is. Deze Weense arts en psychiater (1870 – 1937) kreeg als collega van Freud in het begin van de 20ste eeuw een fundamenteel verschil van inzicht met de grondlegger van de psycho-analyse. Adler begon zijn eigen inzichten te presenteren onder de noemer van Individual psychologie. Niet in de zin van individualistisch, maar naar de Latijnse oorsprong van het woord individere: de mens zien als een ondeelbare eenheid.

De theorie van Adler kent een vijftal uitgangspunten.

1.De mens is een sociaal wezen

Menselijke gedragingen kunnen slechts worden begrepen en zich ontwikkelen binnen de gemeenschap waarin hij verkeert.

Erbij horen, een plaats in de groep hebben is een wezenlijk doel van elk mens.

Gemeinschaftsgefühl (social feeling) is een basaal begrip in deze psychologie, waarin mensen als gelijkwaardige partners worden gezien.

Allen hebben zij drie belangrijke levenstaken te vervullen:

• het opbouwen en onderhouden van sociale relaties
• het vervullen van arbeid en beroep
• het realiseren van een liefdesrelatie

2. De mens is een doelgericht wezen

Niet zozeer het waarom, maar het waartoe leidt bewust of onbewust menselijke gedrag.

Mensen kunnen op zeer verschillende wijzen het gevoel van “erbij horen” nastreven.

Zo ontwikkelt zich gedurende de eerste 6 à 7 levensjaren een unieke levensstijl.

Veel gedrag van kinderen kan worden begrepen door het hanteren van vier korte termijn- doelen. t.w. :

• aandacht
• macht
• wraak
• verondersteld onvermogen.

3.De mens is een zelfbepalend wezen

Ieder maakt keuzes hoe te handelen in een bepaalde omgeving; en geeft daarmee een eigen antwoord op de prikkels uit deze omgeving. Daarmee is ook ieder verantwoordelijk voor zijn gedrag. Dat betekent ook dat andere keuzes zijn of waren te maken. De mens is dus niet een slachtoffer van zijn gedragingen, maar een zelfbepalende, creatieve mens binnen bepaalde grenzen. Oftewel de architect van zijn eigen bouwwerk.

4. De mensvisie is holistisch

Het geheel is meer dan de som der delen. Gedachten, gevoelens gedragingen zijn te onderscheiden maar niet te scheiden. Ze maken deel uit van de unieke levensstijl van een individu. De mens wordt gezien als een geheel, en hij is ook weer een deel van een groter geheel. Het individu is ondenkbaar en onleefbaar zonder samenwerking met ander individuen.

5. De mens is een subjectief wezen

Ieder interpreteert de werkelijkheid op zijn eigen wijze. Zo ontstaat een eigen kijk op de wereld ( privat logic) Je ziet het leven zoals jij het ziet. Op basis van deze interpretaties handelt een mens.